Als je jezelf snijdt met ijzer of staal en het bebloede metaal in het meertje gooit, ga je een band aan met het water. Zolang je een flesje water uit het meertje bij je draagt, word je beschermd door de ban van stille wateren.

Als je zo beschermd bent en wordt blootgesteld aan magie die probeert je gedachten, daden of emoties te bespeuren of te beïnvloeden, richt de magie zich in plaats daarvan op het stille water van het meertje – wat de bron van de magie mogelijk in verwarring brengt. Telkens als de ban van stille wateren je beschermt, markeer je 1 Spanning en werp je daarna 1d6. Is je worp lager dan je huidige Spanning, dan verliest het water dat je bij je draagt zijn kracht. Als je terugkeert naar het meertje en je band vernieuwt, wis je alle Spanning.